Premenstrueel syndroom (PMS) doet zich voor tijdens de luteale fase van de menstruatiecyclus, dat wil zeggen de periode na de ovulatie en tot het begin van de menstruatie. De ovulatie vindt meestal plaats halverwege de cyclus, rond dag 14 in een gemiddelde cyclus van 28 dagen, wat betekent dat PMS-symptomen meestal beginnen op te treden in de dagen na de ovulatie.

Symptomen van PMS kunnen aanzienlijk variëren van persoon tot persoon, zowel wat betreft welke symptomen worden ervaren als hun intensiteit. De meeste vrouwen beginnen symptomen te merken ongeveer 5 tot 10 dagen voordat de menstruatie begint, en de symptomen nemen meestal af wanneer de menstruatie begint of kort daarna. Voor sommige vrouwen kunnen de symptomen mild en nauwelijks merkbaar zijn, terwijl anderen ernstige symptomen kunnen ervaren die hun dagelijks leven beïnvloeden.

Symptomen van PMS omvatten, maar zijn niet beperkt tot, stemmingswisselingen, vermoeidheid, prikkelbaarheid, angst, depressie, een opgeblazen gevoel, borstgevoeligheid, hoofdpijn en acne. Het is belangrijk op te merken dat niet alle vrouwen PMS ervaren, en voor degenen die dat wel doen, kunnen de symptomen en hun intensiteit in de loop van de tijd veranderen.

Premenstrueel syndroom is het gevolg van een combinatie van hormonale veranderingen, chemische veranderingen in de hersenen, levensstijlfactoren, genetica en mogelijk ontsteking. Hormonale schommelingen, vooral in oestrogeen en progesteron na de ovulatie, worden beschouwd als een primaire drijfveer achter de PMS-symptomen.

Deze hormonale veranderingen kunnen serotonine beïnvloeden, een neurotransmitter die de stemming reguleert, wat leidt tot de emotionele symptomen van PMS. Bovendien kunnen genetische factoren en levensstijlkeuzes zoals voeding en stressniveaus de ernst van PMS beïnvloeden.

Tijdens de premenstruele fase kunnen de talgklieren worden beïnvloed door schommelingen in hormoonniveaus, vooral androgenen, zoals testosteron. Hoewel androgenen typisch worden geclassificeerd als mannelijke hormonen, komen ze ook voor bij vrouwen en spelen ze een rol in de huidgezondheid, inclusief de regulatie van de talgproductie.

Tijdens de menstruatiecyclus, vooral tijdens de luteale fase, fluctueren de hormoonniveaus. Terwijl de niveaus van oestrogeen en progesteron stijgen en dalen, kunnen de relatieve effecten van androgenen meer op de voorgrond treden. Dit kan leiden tot een verhoogde talgproductie, wat bijdraagt aan uitbraken van acne of een vette huid, wat sommige vrouwen ervaren als een deel van hun PMS-symptomen.

Acne:

Verhoogde talgproductie kan leiden tot acne, vooral rond de kaaklijn en op de kin.

Huiduitslag:

Hormonale veranderingen kunnen huiduitslag of verergering veroorzaken als men een eczeemgevoeligheid heeft.

Verhoogde gevoeligheid:

De huid kan gevoeliger worden, waardoor deze vatbaarder wordt voor irritatie.

Roodheid en zwelling:

Hormonale schommelingen kunnen ontsteking veroorzaken, wat kan resulteren in roodheid en zwelling