Snigelslem heeft een historische toepassing voor de behandeling van verschillende soorten huidproblemen, vooral om ontstekingen, irritaties, infecties en wondgenezing te genezen, te verlichten of tegen te gaan. Er is ook gerapporteerd dat het in het oude Griekenland is gebruikt voor zijn ontstekingsremmende en wondgenezende effecten.

In de moderne huidverzorging zijn er steeds meer verschillende huidverzorgingsproducten en het slijm dat gewoonlijk in cosmetische producten wordt gebruikt, is dat wat wordt uitgescheiden wanneer de slak gestrest of beschadigd raakt, maar ook slakeneieren zijn als ingrediënt aanwezig. Dit wordt uitgescheiden om de slak te beschermen en om schade te bestrijden en te genezen. Het slakken slijm komt vaak van een soort die Cryptomphalus Aspersa heet, ook bekend als de gevlekte wijngaardslak. Deze komt van nature op een paar plaatsen in Zweden voor, maar de ingrediënten worden niet in Zweden geproduceerd.

Slijm bevat voor het grootste deel water, meestal meer dan 90%, evenals verschillende grotere moleculen die het slijm zijn consistentie geven, zoals glycosaminoglycanen, proteoglycanen en glycoproteïnen, wat suiker-gebaseerde grote moleculen zijn die vocht binden. Collageen, elastine en hyaluronzuur zijn andere grote moleculen die kunnen voorkomen.

Deze stoffen zijn zo groot dat ze niet door de huidbarrière heen kunnen dringen en daarom geen hydraterende en verzachtende werking kunnen uitoefenen, behalve op het oppervlak van de huid. Kleinere stoffen met gerapporteerde aanwezigheid zijn allantoin, glycolzuur, en verschillende antimicrobiële peptiden en mineralen zoals zink, ijzer, koper en mangaan. Deze stoffen zouden door de huidbarrière kunnen dringen en een effect kunnen uitoefenen.

Er is wetenschappelijke literatuur die aantoont dat slakkenslijm een effect op de huid zou kunnen hebben, maar er zijn weinig, zo niet geen, gecontroleerde studies waarin een effect is aangetoond na het gebruik van producten op een normale, onbeschadigde huid.

De meeste wetenschappelijke studies over slakkenslijm zijn zogenaamde mechanistische studies waarin ingrediënten van slakken zijn getest op verschillende huidverzorgende eigenschappen, met als doel de effecten van afzonderlijke extracten of stoffen in de extracten en de effecten in verschillende modellen te begrijpen. Er zijn slechts een paar studies uitgevoerd via gerandomiseerde klinische studies bij mensen, wat betekent dat de studie is gedaan volgens een hogere wetenschappelijke standaard en met controlepreparaten.

In een van deze studies is de effectiviteit van extracten van slakkenslijm en slakkeneieren bestudeerd, maar ook in combinatie met andere actieve ingrediënten, wat het moeilijk maakt om te onderscheiden welk effect van welke ingrediënt komt en of het effect afkomstig is van de gebruikte slakkextracten.

Het is daarom niet uit te sluiten dat het gerapporteerde effect afkomstig is van een van de andere actieve stoffen.

Het is goed om te weten dat er een risico op allergie is met slakkenslijm, maar het lijkt niet gebruikelijk te zijn. Omdat slakkenslijm een mengsel van veel stoffen is, is er een groter risico dat het problemen op de huid kan veroorzaken, vooral als de huid al aangetast of gevoelig is.

Na een grondige doorlichting van de beschikbare literatuur komt slakkenslijm naar voren als een zogenaamde "story ingredient", d.w.z. een ingrediënt dat vooral aan het product wordt toegevoegd om een spannend verhaal te creëren en een gevoel van innovatie te geven. Mechanistische studies hebben potentiële positieve effecten van slakkenextract op de huid aangetoond, en misschien vooral als de huid beschadigd is. Het is echter belangrijk op te merken dat er een gebrek aan studies is die aantonen dat deze effecten daadwerkelijk kunnen worden gerealiseerd wanneer de stof wordt gebruikt in huidverzorgingsproducten op normale huid.

Hoewel sommige kleinere bestanddelen in slakkenslijm, zoals allantoin, organische zuren en mineralen, de potentie hebben om de huidbarrière te passeren en gunstige effecten te bieden, is het waarschijnlijker dat het nuttiger is om deze geïsoleerde stoffen te gebruiken. Door pure stoffen te gebruiken, wordt het risico op bijwerkingen en andere potentiële problemen verminderd.

Om een duidelijker beeld te geven van de effecten van slakkenslijm en om te begrijpen welke specifieke stoffen mogelijk deze voordelen bieden, is verder onderzoek nodig. Het is ook waardevol om te onderzoeken of het gebruik van het hele slakkenslijm unieke voordelen biedt ten opzichte van het gebruik van afzonderlijke geïsoleerde stoffen. Er zijn dus meer uitgebreide studies nodig om vast te stellen of slakkenslijm daadwerkelijk een effectief alternatief is voor huidverzorging en of het meerwaarde biedt in vergelijking met het gebruik van bepaalde stoffen die in slakkenslijm aanwezig zijn.

Onze visie is dat het beter is om wetenschappelijk bestudeerde en bewezen ingrediënten te gebruiken, zowel vanuit een huidgezondheidsperspectief als vanuit een milieuperspectief, zodat we ook geen slakkenfarms hoeven te hebben en ons geen zorgen hoeven te maken over het welzijn van de dieren.